Pokazywanie postów oznaczonych etykietą poezje. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą poezje. Pokaż wszystkie posty

Manipulacja miała kolor Magenty



Nigdy nie lubiłam pudrowego różu jako koloru - jest rozmyty i bez charakteru.... Tym czasem okazuje się, że moja poudarowa rzeczywistość nabiera koloru pudrowej depresyjności.... Zawieszonej między intensywnością i konkretem Realu, a migotliwością niedopowiedzeń Afazji.... 

Nasza męczliwość nie pozwala na pełne zanurzenie :::: 

:::: w dźwięki wytrąbione :::: w obrazy wyżłobione :::: w litery namiętnie wypisane :::: w słowa z pasją wykrzyczane :::: 

Uciekam w strefę niczyją.... myśląc już tylko o powrocie do spokoju Afazji.... 

Tylko gdzie, zaparkowałam Wołgę ? Nie pamiętam ....

Usiadłam na krawężniku z głową między nogami.... Tępo patrzyłam na skrawek asfaltu, ograniczony moją nieforemną percepcją.... Od lewej strony, ktoś do mnie podszedł bo od prawej strony była tylko mgła,,,, 

- Więc wiedział, jak mnie podejść ? - zapytałam kwaśno, samą siebie i podniosłam głowę ---- 

To był Drzewiec Afazji, który zobaczył moje skarpetki na oczach.... Skutecznie zawstydzona odparłam ::::  

- od 13 lat moje dłonie są nie przyzwoicie chłodne, do tego ten okrutnie, zimny Maj .... 

Długo siedzieliśmy na krawężniku.... Wreszcie go zagadnęłam :::: 

- Wiesz, że szara kanka poszła na dno ? A z nią manipulacja, która miała kolor Magenty.... Na powierzchni wody pozostało tylko srebro.... Chcesz, to Ci pokażę ))

Skinął głową, wzięłam go za lewą rękę i poszliśmy nad rzekę ....














  1. zobaczył moje skarpetki na oczach ---- zobaczył rękawiczki na moich dłoniach : słownik języka i wyrażeń afazyjskich; 
  2. foto - fragment zamkniętego i niedziałającego zakładu KonWart w Konine; 
  3. foto - Bulwar Flotylli Pińskiej, Wisła, Wawa; 

BIAŁOSZEWSKI nie umiem pisać

 
ciemno tu ...
co o szarym swetrze ?
- tylko tyle.

na dworze
jest już po cytrynie wyciśniętej
śnieg

drzewo z zimna i struktury kształtu
nierozgadane
nie szumi

którędy wyjść ze słowa ?

PEIPER - TWIERDZENIE

miasta które aniela zmieści w swej pończosze
kwiaty które trują się koronką gorsetu
wróżbiarze zakopani w chleb, = oczy w portfelu,
ceratowe serca i, gdy płoną, swąd
kobiety które przynoszą nam codzień listonosze
gardła, kopalnie sławy niektórych poetów,
książki które nie chcą mieć czytelników wielu
są, są.

JAN BRZĘKOWSKI i KOBIETY MOICH SNÓW

znany jest ciężar, barwa słowa
a jednak jest inaczej
po grzywach zbóż
po ziemi siwej i spragnionej 
kroczyły głucho jak ciężarne klacze
kołysząc biodrami z wiatrem gór
kobiety moich snów
niebo miedziany pożar krzyczał - krzyczał coraz szerzej
a w dole słonce słońsze - jak krew słone
w usta wchodziło drżący ptak.
znad drzewa
horyzont południe mierzy na niebieskiej tarczy
zwisał nad zatoką mleczna pierś.
czerwone morze przebiła mewa
gdy
słonce ścinając głowy
głowę kobiecą w widnokrąg wpuściło
odcięta jak pniak.

)<<<( do macicy nowych słońc i nowych słów : do ręki.

 

TADEUSZ PEIPER

Z mięsnego zegara, z kieszeni okratowanej żebrami,
żyła gdy wziąwszy w sobie płynny chleb czerwony
by nieść go drogą  lśniącą jak sława lub mydliny,
śni o pałacu z pary który mięsne dźwigają przyciesie,
i zasypana wonną mąką snów której dzień nie plami
wkłuwa się w brzuszki mięśni, gwóźdź w siestrzony,
spiesząc do gniazda ze skóry, gdzie cień łez wylęga czyny,
duszę rzeki, rzekę złota, złota życia, krew niesie
- rano, już świat błyszczy jak ząb, już swe kości
jak sznurki rzuca na karki maszynowych walców,
niebo mówi lepkie kazanie o żołądku człowieka,
dzień już sapie, już - niesie krew jak chlebów pęki
do biblijoteki która obsiana paznokciami przyszłości 
corano zdrapuje z siebie pleśń, do różowej bibljoteki palców
gdzie codnia rozkwitają maki, dzieła pełne mleka,
do macicy nowych słońc i nowych słów: do ręki. 

BASIŃSKI , Marsjasz i Mariola tłusta

                                                                                                                               
popychalo strunniczne 
cielsko frykaśne
tłuściana Mariola
miałczy drutwę skrzypiec 
cuchną dzwieki jak błoto
nutna galareta
kolory obrzydłemdłe
kwiczoły paszkoty
zapychają pyzato dziury parkietnicze
zamykają dostęp kanarkowi wiatru
męczeją obłowato
nagle bęc na ziemię spada 
kaloryfer
otrząsa się z błota
i głośno czysto
Śpiewa


A na głowie, zamiast dwóch poetów, są marzenia o Beni Krzyku, Baśce która wiedziała co zrobić ze swoim życiem i półtora żyda )*(


Przypisy i fanty z/do afazji:
  •  Marsjasz i Mariola tłusta D. Basiński 
  • Apollo i Marsjasz Z. Herbert; 
  • Opowiadania Odess'kie Izaak Babel; 
  • Jeffrey Wright - I'm A Man [HQ]
  • Sly and The Family Stone- If you want me to stay

    basiński motor kupił duszpan

    MAŁE TRAGEDIE OWOCÓW
    PESTKA CYTRYNY W KANALIZACJI KIELUJE 

    plastikowy delfin
    jej się wylał
    z dziecięcej kąpieli
    do klozetu



    * Pokazy sprawnościowe policjantów na motocyklach. Rzym 1950r. * najsombarzej dziękuje Maurycy )*(