Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inne bo nie oczywiste przyjemności. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą inne bo nie oczywiste przyjemności. Pokaż wszystkie posty

PRZYMRUŻONE OKO IVETY PILAŘOWEJ ))))


IVETA PILAŽOWA
pomysł na podróż po świecie Nie Sprawności narodził się jeszcze w Afazji w jednym z dystryktów - chyba w dystrykcie rozumienia i komunikacji …. to tam, na wydzierżawionej działce zaczęłam sadzić kłącza pomysłów - kłącze dialogu między nauką a kulturą …. na następnej grządce kłącze konferencji a na kolejnej kłącze warsztatów …. w niewielkiej odległości od grządek zasadziłam sad chęci komunikacji z ludźmi - w afazji o to najtrudniej - to największa bolączka naszych mieszkańców - nazywam to ATOMIZACJĄ SAMOTNOŚCI ....

kiedy rośliny zaczęły kwitnąć i wydawać owoce - zrozumiałam, że jednak  nie jestem urodzonym ogrodnikiem ---- oddałam parcele w dobre ręce i wyjechałam podróż ---- już nie po afazji, którą zbyt dobrze znam, ale po świecie nieprawności, który jest równie odległy jak bliski  dla sprawnych w Realu ---- opisywanie światów, kolejny raz dało mi niewymowną przyjemność - czyli korespondent ....?....))

Ów real okazał się na tyle łaskawy, że ułatwił mi przesadzenie kłącza  KiN - które zaczęło owocować w Zachęcie - ))))  

IVETA PILAŽOWA

zachęcona Zachętą na powrót wróciłam do świata Nie Sprawności ,,,, tam zrozumiałam, że sąsiadem Afazji - w dystryktach poznawczych jest Stwardnienie Rozsiane ,,,, mając wreszcie możliwość czytania, zagłębiałam się coraz bardziej odległe dystrykty SM.... jednak lejące się z kranu litery, dawały mi tylko pozorną wiedzę.... dlatego postanowiłam wyjechać by zrozumieć świat SM przez SZTUKĘ IVETY PILAŘOWEJ ---- sąsiedztwo afazji i SM okazało się również w tym rozumieniu bardzo pozorne ----
kiedy tylko dotarłam do pasma górskiego, musiałam zostawić ultramarynową wołgę na jednym z przydrożnych parkingów ,,,,  to był wymóg poznawczy - stałam się na krótką chwilę sportowcem, każdej dyscypliny zimowej, każdego slalomu, każdego ślizgu ----

nie uśmiechałam się jak Iveta, kiedy zjeżdżałam z białej góry ---- za to ona spokojnie i z przymrużeniem oka pojechała dalej --- dotarłam do niej po dłużej chwili ---- siedziała haftując coś na różowych skrawkach płótna ---- COŚ okazało się HAFTEM z ŻYCIA -

IVETA PILAŘOWA

pozornie naiwnym obrazem - ale pozór stał się kulką między moje oczy - kobieta sikająca między samochodami , kobieta której wypada dziecko z rąk, wreszcie kobieta na wózku przyglądająca się plecom widzów na wernisażu obrazów,,,, …. naiwność w obrazie haftu ---- ? ---- czy Real SM ? ----

odwracam głowę ---- tuż za rogiem, majaczą mi dźwięki i obrazy filmowe ---- podbiegam tam ---- na podzielonych ekranach monitorów widzę clou ---- prawdziwie mądra sztuka ---- Z PRZYMRUŻONYM OKIEM ))))
We wtorek 17 maja, miałam rzadką przyjemność uczestniczenia w dwóch obronach magisterskich - Anny Raś i Konrada Kordas na Wydziale Form Przemysłowych krakowskiej ASP . Promotorem była prof. Czesława Frejlich, a prace dotyczyły - Wspomagania osób dotkniętych afazją. Anna Raś - skupiła się na zwiększeniu świadomości społecznej na temat afazji, jej przyczyn i sposobów rehabilitacji i zaprojektowała materiały informacyjne dla opiekunów afazjan - to plakat , ulotka informacyjna , strona internetowa i logotyp. Natomiast Konrad Kordas stworzył planszową grę poznawczą dla osób chorych neurologicznie.
Mam nadzieje że projekty będą rozwijane oraz dotrą do szerokiego grona odbiorców bo na to zasługują, szczególnie projekt Konrada Kordasa, którego zaprosiłam do uczestnictwa w II edycji konferencji i warsztatów "Kultura i Neuronauka" 21-23 października 2016 roku. 


La déchirure. Monika Sosnowska, Marek Szczęsny, Karolina Wiktor w wyborze Andrzeja Turowskiego

Czas trwania wystawy:15.01.2016-28.02.2016
Wernisaż: 15 stycznia o godz. 19



„Sztuka nie wyłania się z pozytywności świata raczej z jego rozdarcia”− pisze kurator Andrzej Turowski, który wystawę w Atlasie Sztuki zatytułował „La déchirure” (Rozdracie). Wystawa prezentuje prace trzech artystów: Moniki Sosnowskiej, Marka Szczęsnego i Karoliny Wiktor, którzy swoją twórczością wpisują się w określony przez Turowskiego temat.

Monika Sosnowska w swoich instalacjach przestrzennych i architektonicznych oraz rzeźbach wykorzystuje elementy architektury modernistycznej. Sztuce, mówi artystka, bliższy jest obraz ruiny, źródło wszelkiego niepokoju: „Architektura porządkuje, wprowadza ład, odzwierciedla systemy polityczne i społeczne. Moje prace wprowadzają raczej chaos i niepewność. Powodują, że rzeczywistość przestaje być oczywista”.
Marek Szczęsny stworzy w przestrzeni galerii wielkoformatową pracę za pomocą charakterystycznych dla niego materiałów: „Papiery Szczęsnego to nieskończony proces zmiany granic, umiejscawiania, doczepiania i odklejania, zaglądania pod jego powierzchnię, zeskrobywania i zdzierania obrazu” – pisze Andrzej Turowski.
Karolina Wiktor, artystka dotknięta afazją w wyniku udaru, doświadczyła – jak wskazuje kurator wystawy − „absolutnego braku, w którym wszelkie formy komunikacji werbalnej i pisemnej zostały zerwane”. Wychodzenie z afazji zdaniem Karoliny Wiktor realizuje się przede wszystkim na gruncie twórczości; „jest nauką poszczególnych słów, które w swej ułomności brzmieć będą dziwnie; wiązaniem całego systemu języka, z którego rozdarcia wyłoni się niezbywalna obcość”.


Monika Sosnowska


Autorka instalacji przestrzennych i architektonicznych oraz rzeźb, które tworzy wykorzystując elementy architektury modernizmu: polskiego konstruktywizmu lat 30. XX wieku, minimalizmu i konceptualizmu lat 60. i 70. oraz doświadczenia i estetykę czasów PRL-u. W latach 1993-1998 artystka studiowała na Wydziale Malarstwa poznańskiej ASP, a następnie w latach 1999-2000 w Rijksakademie van BeeldendeKunsten w Amsterdamie (studia podyplomowe). W 2003 roku otrzymała prestiżową nagrodę Bâloise Art Prize na targach Art Basel oraz została laureatką Paszportu Polityki w dziedzinie sztuk wizualnych. W 2007 reprezentowała Polskę na 52. Biennale w Wenecji, gdzie pokazała projekt 1:1. W Polsce artystka związana jest z Fundacją Galerii Foksal. W swoim dorobku ma wiele wystaw indywidualnych (m.in. w Museu de ArteContemporânea de Serralves, Porto; Le Forum, Ginza Maison Hermès, Tokio; Atelier Calder, Saché; Galerie Gisela Capitain, Kolonia; K21 KunstsammlungNordrheinWestfalen, Düsseldorf; Museum of Modern Art, Nowy Jork; Serpentine Gallery, Londyn; Hamburger Kunsthalle, Hamburg) i zbiorowych (m.in. Kunstmuseum Bonn, Bonn; Centre Georges Pompidou, Paryż; Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa; Zachęta Narodowa Galeria Sztuki; Muzeum Sztuki, Łódź).

Marek Szczęsny

Artysta w swojej twórczości malarskiej łączy formy ekspresyjnej abstrakcji z elementami figuratywnymi. Na początku lat 60. jako wolny słuchacz uczęszczał do Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Związany był wówczas z grupą artystów gdańskiego klubu studenckiego Żak, gdzie prezentował swoje pierwsze prace.
W 1978 roku artysta wyjechał z Polski i zamieszkał w Paryżu. Od tego czasu miał ponad trzydzieści wystaw indywidualnych m. in. w Galerie Accatone w Paryżu; Galerie Rosa Turetsky w Genewie; Agi Schoning Galerie w Zurychu; Muzeum Narodowym w Poznaniu; Galerii Foksal w Warszawie; L'étrangère w Londynie. Brał też udział w wielu wystawach zbiorowych m.in. MAC 2000 w GrandPalais w Paryżu; FIAC w Paryżu; Triennale w Osace oraz „Sztuka Polska XX wieku” w Centrum Sztuki Morza Śródziemnego w Tulonie. W latach 1996-2008 był czterokrotnie nagradzany grantami w USA przez BEMIS Center for ContemporaryArts w Omaha, The Pollock – Krasner Foundation, a także The Edward F. Albee Foundation oraz The Adolph&Esther Gottlieb Foundation w Nowym Jorku. 


Karolina Wiktor

Artystka wizualna, w latach 2001-2013 tworzyła razem z Aleksandrą Kubiak duet performerski Grupa Sędzia Główny (wybrane wystawy i akcje: „Rozdział III”, w ramach „4xperformance”, Galeria BWA, Zielona Góra, 2002; Telegra, program „Noc artystów”, TVP Kultura, 2005; akcja „Wirus” na „Magnetyzmie serc” w reż. Grzegorza Jarzyny, Teatr Rozmaitości, 2006; wystawa konkursowa „Spojrzenia 2007 — Nagroda Fundacji Deutsche Bank”, Zachęta, 2007; „Być jak Sędzia Główny”, BWA Wrocław, Galeria Awangarda, 2010; prace w kolekcjach m.in. Muzeum Narodowego w Warszawie, Zachęty Narodowej Galerii Sztuki, Fundacji Signum w Poznaniu). W roku 2009 w wyniku pęknięcia tętniaka i dwóch udarów nastąpił całkowity zwrot w jej karierze. Obecnie zajmuje się szeroko rozumianą poezją wizualną oraz tworzeniem cyklu konferencji i warsztatów „Kultura i Neuronauka” w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki. Jest autorką

blogów: www.afazja.blogspot.com i www.poezjawizualna.blogspot.com. Swoje doświadczenia opisała w poetyckiej, biograficznej książce „Wołgą przez Afazję”.

)) będzie zwyczajnie miło was zobaczyć ))






Poemat poezji wizualnej opisujący podróż przez wyobrażeniową krainę Afazji. To swoisty przewodnik po kraju, którego zostałam obywatelem – nagle i bez ostrzenia ,,,, ,,,, Jednak nie o wiwisekcje tu chodzi, tylko o zrozumienie choroby, która dotyka bardzo wielu ---- bo udar jest chorobą cywilizacyjną , a udar lewostronny zabiera wszystkie kody komunikacji, które znamy ---- dlatego od szlaczków poprzez krzywe litery spróbowałam opisać swój nowy świat - świat Afazji, poczuć jej klimat i poznać jej architekturę . A nie poznałabym go gdyby nie tętniak moim mózgu i 2 dwa udary ,,,, Dziś mam 5 lata i nową perspektywę myślenia ,,,, Karolina Wiktor
 
zapraszam również na ---- 


http://www.zacheta.art.pl/article/view/2188/karolina-wiktor-wolga-przez-afazje
oraz kilka recenzji
http://dofi.com.pl/wolga-przez-afazje-karolina-wiktor/
 http://www2.msib.pl/index.php/139-ciekawe-ksiazki/20168-karolina-wiktor-wolga-przez-afazje
http://zblogowani.pl/wpis/329684/132-karolina-wiktor-wolga-przez-afazje 



po rocznej pauzie mruczę sobie swobodnie ,,
,, oooo ,,,, znowu się zacięłam ,,,, yyyy ,,

,, utknęłam pomiędzy 'P' a 'L'  ,,,, mały wstyd merda ogonem i czeka na znaki ,,

- to tylko pauza ---- szepczę  
nic nie rozumie
- aport --!-- krzyczę  
ciągle stoi  
- aport  !!-!! wrzeszczę
położył się i zasnął 

obok stoi świadoma przyjemność pisania ,,,, z futuryzmem krótkich form ,,,, i poezją fantastyki ,,,,  z everyman’em przy boku ,,,, i zwyczajnymi przyjemnościami ,,,, z wizualnymi bezwstydami szczegółu ,,,, w pozornym abstrakcie językowym ,,,, z literowaniem luk codzienności ,,,, i tanimi podnietami w różnych sosach ,,,, dobre rzeczy zostawiam sobie na deser a bajki, opowiem tylko IGIEŁCE UROCZEK )))) 

 starczy na dziś 

zagłębie konińskie

)*( nieoczywista estetyka wątpliwej przyjemności )*( 
 cz . 1 -  pomniki miasta:

---- "rakieta" z początku lat 70'tych XX w. - centrum Konina, przy pawilonie byłej Składnicy Harcerskiej, przy ul. Kolejowej 


---- "tańczące dzieci" lat 70'tych XX w. - centrum Konina , przy Alejach 1 Maja


---- "zaskakujące pomniki ,,,, są w (...) " patrz - post 2010.07.06 ----  pomnik na skwerze między domem
kultury a sądem - między ul. Energetyka  a ul. Bydgoska

 ---- budynek sądu z Atena )*( bardzo bardzo dobry )*( - 
ul. Energetyka


 ---- miedzy blokami spotkałam zdziwienie  ---- a było to na ulicy 11 listopada



---- biały żagiel na Glince ,,,, nadal się dziwie,,,, choć może nie słusznie ??-??  - ul. Kardynała Stefana Wyszyńskiego



SATYSFAKCJA z NIEMOŻLIWOŚCI czyli kreatywność w świecie niesprawności


























nadal nie wiem, gdzie dokładnie żyje kreatywność niesprawności,,,, czy na terenie samej niemożności ???? czy w przygranicznych miastach okalających różne niedomagania ??-?? czy może w pasie strefy niczyjej --?-- byłoby to logiczne ))*((

jednak wydaje mi się, że ważniejsze od kwaterunku kreatywności jest sama uroda trwożenia,,,, w szczególności, kiedy wszystkie kody i narzędzia komunikacji są nieaktywne ,,,, kreatywność w tym przypadku łączy się w pary - z cierpliwością - z wytrwałością  - z uśmiechem do najmniejszych tip-top'ów ogólnej sprawności )**(

i tak --- przyjemna uroda kreatywnych momentów daje układ zależności, który nazywa się SATYSFAKCJĄ z NIEMOŻLIWOŚCI, a to z kolei nakręca tryby mechanizmu naszej psychy --.-- czyli wynik celuje w dobry punkt --.--




















  




od 'naj' stalker'a DR.R ---- 2x moje ulubione okładki książek ---- http://www.facebook.com/home.php#!/piotr.rypson

     - Władimir Majakowskij. Liryka. Moskwa 1967. Projekt okładki Andrzej Dmitrewicz Gonczarow 
     - Marian Piechal. Krzyk z miasta. warszawa 1929. Projekt okładki Kazimierz Sowiński

Traktrat o sztuce pamięci.


OPUSCULUM DE ARTE MAMORATIVA JANA SZKLARKA 
Bernardyński traktat mnemotechniczny z 1504 roku

(...) zagadnie piąte o korzyściach z mycia nóg. (...) wyłożę tylko korzyść, gdyż rozjaśnia i wzmacnia pamięć, wypędza złe humory i pobudza je do uśpienia, również rozjaśnia nerw wzrokowy i w ten sposób wyostrza wzrok. 

Sposób przygotowania wody:
W świeżej wodzie z rzeki, w której należy gotować te zioła :  melisę, liście wawrzynu, ziele kopru włoskiego, rumianek, 
obmywać nogi należy rano i nastąpi rozgrzanie, co jest korzystną we właściwym czasie. Inne użycie, jeśli nie mamy ziół, a tylko rumianek, należy wziąć to zioło i uczynić, jak powyżej. 

Czas :
myć należy dwa lub trzy razy w tygodniu z rana, na głodny żołądek, a jeśli będzie później, to dwie lub trzy godziny po posiłku , itp. (...) 



                                                                                                            
Traktrat o sztuce pamięci - tłumaczenie i komentarz.
str. 201

Rafał Wójcik 
Opusculum de arte memorativa Jana Szklarka
Bernardyński traktat mnemotechniczny z 1504 roku
                                                                                                                                                                    
Uniwersytet im Adama Mickiewicza w Poznaniu
Prace Biblioteki Uniwersyteckiej
nr 28
                                                                                    
poznań 2006
                                               

co jest za linią podziału ????


 przecież to oczywiste ---- kolejne podziały

---- "Wierzę w wolność, ale nie nie nazywam się Beethoven" Anka Ptaszkowska ----  szeroka przyjemność lektury ----    

podchody do centrum siebie



w tej krainie budowanie oznacza tylko chęć konstruowania wolnej, wielopiętrowej konstrukcji myśli i skojarzeń,,,,co jest zakazane w poprawce do konstytucji nr. 14 ;;;; ustrój a'fazji jest  zwyczajną total'liryką psychy z jej dyktatorem i ze zniewolonym umysłem ziomka w jednej osobie,,,,koło się zamyka na języku,,,,

o dziwo, pod płytą chodnikową realu jest wygodnie  i bezpiecznie,,,,tutaj nie-możność i nie-sprawność   zmienia się w atut możliwy  - bo wyobrażeniowy ,,,, to skromna wiedza dla wtajemniczonych wywrotowców,,,,

na własną odpowiedzialność buduję wielopoziomowy labirynt z fantami na zachętę i z przeszkodami dla przyjemności )**(





http://www.3dluvr.com/marcosss/morearni/
---- autorzy bryły 3d labiryntu - Daniel Martinez Lara  i Kike Oliva ---- 



,,,, )&( ,,,,














   nie widziałam, że słyszałam ---- tak pomiędzy uchem a czystą przyjemnością mam na skórze BlakRoc ---- rafineria wrażeń na szczycie 

 

http://www.blakroc.com/

---- dla przykładu ----

Ain't Nothing Like You (Hoochie Coo) Ft. Mos Def and Jim Jones  - 3'30


BLAKROC webisode 5: feat. Nicole Wray and Jim Jones, 5'33


 na koncie YouTube - soulgolem - cała płyta ---- polecam ----)*( 

---- tłumaczenie języka a'fazjnego na jezyk real'u (w tym układzie język polski)  

nie widziałam, że słyszałam - nie widziałam, jak wchodzisz , np. do pokoju 


 

BYĆ JAK SĘDZIA GŁÓWNY





Przypisy i fanty z/do afazji 
  • szablon x 3 ----- ostatni taki przed wielką niemocą
  •  BYĆ JAK SĘDZIA GŁÓWNY  performansy z lat 2001-2009 Galeria Awangarda, BWA Wrocław, ul. Wita Stworza 32      http://www.bwa.wroc.pl/index.php?l=pl&id=453&b=1&w=1




sulchan saba orbeliani

















bajka o człowieku, który nie mógł zmieścić się w piekle
 


pewien człowiek dopuszczał się wszelkiego zła, a przy tym był wielce pobożny. jak tylko przestawał zło czynić, zaczynał modlić się i płakać. 


przyszedł anioł i powiedział mu:

- z powodu złych uczynków pan nie dał ci raju, ale ponieważ modlisz się tak gorliwie, da ci, z wyjątkiem raju, wszystko, o co poprosisz.

człowiek ten tak mu odpowiedział:
- jeśli raj będzie mi dany, a każdą inną prośbę spełnicie, niech Pan uczyni mnie tak wielkim, aby oprócz mnie, nikt już nie mógł zmieścić się w piekle!

bóg nie mógł tego uczynić, dał przeto temu człowiekowi raj.